Zoran Jovanović, znan kao Slovenac, je jedan od malobrojnih pčelara iz Bojnika i šire okoline koji su pčele i pčelinjak nasledili. On je treća generacija pčelara u kontinuitetu u svojoj porodici. Rastao je uz pčele i svog oca pčelara i tako zavoleo pčelarstvo. Celog svog života voli pčele, bavi se pčelarstvom i uči o pčelama.
Nemirnog duha i ruku koje ne staju, svaki posao je voleo da uradi sam ali i da vidi kako to drugi radi, da uporedi sa sopstvenim načinom rada i nauči ako je bolje. Otuda mnogo inovativnih rešenja na alatima i u načinu rada koji omogućavaju da se posao uradi brže i lakše ili prinos po košnici bude veći.
Sada kada je u penziji više vremena može da provede na pčelinjaku sa pčelama ali i dok je radio nije mu bilo teško da više puta godišnje iz Slovenije, gde je živeo, doputuje u Bojnik,u Zeletovo ( Suvo Polje ), da učestvuje u najbitnijim poslovima na pčelinjaku.
U Sloveniju je otišao sa dvadesetak godina i tamo stvorio porodicu i proveo svoj radni vek. Sa Zoranom smo razgovarali o sličnostima i razlikama života i bavljenja poljoprivredom u Bojniku i Sloveniji, o razlozima za odlazak mladih, i sam je otišao, ali najviše o pčelama i pčelarstvu.
Zoran Jovanović je sasvim sigurno jedan od najuspešnijih pčelara u Bojniku i okolini i sa najvišim prosečnim prinosom meda po košnici. Za Zorana nema loše godine u pčelinjaku, već samo dobro i loše zazimljenih pčela. Nema posla oko pčela i košnica koji Zoran ne uradi sam i to dobro. Velika ljubav prema pčelama i stalno usavršavanje daju kao rezultat konstantno dobre prinose meda.
Pitali smo ga za mišljenje o subvencijama i kaže da su subvencije koje se dobijaju po košnici od republike sasvim dovoljne za prehranu pčela tako da med ostaje pčelaru kao zarada. Pored toga i opština Bojnik daje subvencije i to 50% od uloženog pa vas ono što kupite košta duplo manje a i svaki pčelar je jednom godišnje dobijao po košnivu, što mnogo znači svima ali najviše mladim pčelarima početnicima i za razvoj pčelarstva.
Sa Zoranom, kao eminentnim stručnjakom u ovoj oblasti, smo razgovarali o pčelarstvu kao dopunskom ili osnovnom zanimanju. Da li jedna porodica može da živi samo od pčela i pčelarenja i koliko je košnica potrebno da imaju da bi se porodica od toga izdržavala. Ono što Zoran ističe je da je pčelarstvo idealno kao dopunsko zanimanje, da se zaradom od pčela poboljša porodični standard i to pre svega za mlade porodice, da ostanu u Bojniku i na selu i da tu u ekološki čistoj sredini gaje pčele i svoju decu.
RADAN PUSTA REKA